Als mediator bij scheiding in Amersfoort, Baarn, Soest, Soesterberg, Hoevelaken, Nijkerk, Bunschoten-Spakenburg, Barneveld en Leusden vertel ik graag hoe de berekening van partneralimentatie is veranderd. Sinds de wetswijziging wordt er bij de alimentatie bij scheiding niet meer gerekend met de werkelijke woonlasten, maar met het zogenaamde woonbudget.
Werkelijke woonlasten versus woonbudget
Tegenwoordig wordt aan de hand van het woonbudget de financiële draagkracht van beide partijen bepaald. Bij de berekening van de partneralimentatie volgens deze methode wordt gerekend met een woonbudget dat een vast deel van het netto inkomen bedraagt, waaruit alle woonkosten worden betaald. De alimentatieplichtige (degene die alimentatie moet betalen) wordt geacht vanuit het woonbudget alle redelijke lasten voor een woning passend bij zijn of haar inkomen te kunnen voldoen.
Uitzonderingen en maatwerk
Het komt voor dat de onderhoudsplichtige partner er niet aan ontkomt meer uit te geven aan wonen dan het vastgestelde woonbudget. Daar kan rekening mee gehouden worden in de draagkrachtberekening, mits de hogere woonlasten niet vermijdbaar en niet verwijtbaar zijn. Er kan ook reden zijn om rekening te houden met lagere woonlasten van de onderhoudsplichtige. In dit soort situaties is een herberekening van de alimentatie of een berekening op maat vaak verstandig.
Berekening partner- en kinderalimentatie
De berekening voor partneralimentatie op basis van het woonbudget komt overeen met de berekening van kinderalimentatie. Bij de berekening van kinderalimentatie werd al rekening gehouden met een vast (forfaitair) bedrag aan woonlasten. Met deze verandering wordt de berekening voor zowel kinder- als partneralimentatie zoveel mogelijk gelijkgetrokken.
Waarom deze berekening?
Mijn ervaring als mediator in Amersfoort is dat het rekenen met een forfaitaire woonlast helder en duidelijk is. De uitkomst van de berekening leidt zelden tot onbegrip of discussie. Het rekenen met de werkelijke woonlast, zoals vroeger bij de berekening van partneralimentatie het geval was, gaf vaak wel aanleiding tot discussie. Als voorbeeld: één van de partners ging een dure woning huren en hield vervolgens eigenlijk niets of weinig over om bij te dragen aan het levensonderhoud van de ander. Dit gaf veel discussie en zelfs conflicten met daaraan gekoppeld rechtszaken.
Maar er verandert nog meer
Ook de jusvergelijking is gewijzigd. Ik kan me voorstellen dat je als lezer denkt: "Jusvergelijking, wat is dat?" Hier een korte uitleg. Bij de jusvergelijking wordt gekeken wat beiden overhouden aan vrij te besteden ruimte nadat in de eerste levensbehoeften is voorzien.
Uitgangspunt is dat de ene partner niet meer 'jus' mag overhouden dan de andere. Dat uitgangspunt blijft bestaan. Maar tegenwoordig wordt daarbij vergeleken wat beide partijen feitelijk te besteden hebben nadat de alimentatie is betaald. Dit bedrag moet dan gelijk zijn. Het uitgangspunt blijft dus dat degene die alimentatie ontvangt niet meer te besteden mag hebben dan degene die alimentatie betaalt.
Tot slot
Het lijkt erop dat de berekening op basis van het woonbudget (forfaitaire woonlast) voor veel dossiers helderheid en duidelijkheid schept. Goed fiscaal en financieel advies bij scheiding helpt om de uitkomst goed te begrijpen.
Benieuwd wat dit voor jouw situatie betekent? Een mediator kan de berekening op maat met je doornemen. Graag informeer ik je over de mogelijkheden, zodat je weet waar je aan toe bent.
